Rencapy

Het is een...Capybaby!

De laatste dagen gaat het minder goed met mijn hardlopen, maar ik heb daar een goede reden voor. De beste reden die men zich maar kan voorstellen.

Ze heet Melina en is op 18 januari geboren:

Lexicon der Gladheid

Met grote regelmaat wordt geschreven dat Eskimo’s opmerkelijk veel woorden voor ‘sneeuw’ hebben. Er zouden bijvoorbeeld speciale woorden zijn voor de sneeuw waarvan men iglo’s bouwt of voor de sneeuw waarin je lekker kunt neerploffen. Aantallen als vijftig, honderd of zelfs vierhonderd sneeuwwoorden doen de ronde. Een mooi verhaal, maar het klopt niet. Eskimo’s hebben niet meer woorden voor sneeuw dan er bijvoorbeeld in het Engels zijn.*

Niettemin voelde ik mij de afgelopen dagen bij het hardlopen door winters Den Haag een stadseskimo. Wat wij in het Nederlands heel saai met ‘gladheid’ aanduiden, blijkt een verscheidenheid aan fenomenen te herbergen. De ene gladheid is de andere niet.
Hier is mijn poging om woorden te bedenken voor dertien vormen van gladheid waar de hardloper op koude dagen mee geconfronteerd kan worden:

De CPC getest

De City-Pier-City-loop is één van de klassieke lopen van Nederland. Dit jaar wordt alweer de 36ste editie georganiseerd, het aantal deelnemers stijgt nog altijd en het parcours blijkt steeds weer razendsnel te zijn.
Toch vinden de organisatoren bijna elk jaar weer redenen om aan de loop te sleutelen.
Ook in 2010 is het weer zo ver. Niet alleen is de wedstrijd van zaterdag naar zondag verplaatst, ook het parcours is weer op de schop genomen. Vandaag heb ik mijn lange duurloop benut om die nieuwe route te testen.

Held?

Er bestaan eenvoudige tests om hardlopers van gewone mensen te onderscheiden. Als iemand op een frisse zomerdag glunderend zegt dat het lekker weer is, is het een hardloper. Iemand die van slag raakt wanneer hij de auto niet direct voor de deur kan parkeren, dat kan geen hardloper zijn. Daarentegen is degene die calorieën als iets positiefs ziet, hoogstwaarschijnlijk een hardloper.
Nog een lakmoesproef zou het onderstaande filmpje kunnen zijn. Dit is de Japanner Kentaro Ito in de laatste kilometer van de Hofu marathon 2008.

Voor mij is Ito een held. Als ik in het laatste stuk van mijn marathons zoveel doorzettingsvermogen aan de dag had gelegd, was ik al lang geleden onder de drie uur-grens gedoken. Dat ik er ondertussen had uitgezien als een gek die zich zelf in het gezicht probeert te stompen, teneinde de pijn in zijn benen niet te voelen, had ik daarbij voor lief genomen. Maar ja, ik ben dan ook een hardloper. Ik kan mij voorstellen dat niet-lopers de martelgang van Kentaro Ito enigszins anders beoordelen.

Overigens heeft Ito vorig jaar nog eens een publieke lijdensweg mogen ondergaan. In de slotfase van de marathon van Berlijn stortte hij volledig in. Rond de 41ste kilometer werd hij voor het oog van de camera ingehaald door de Ethiopische Atsede Habtema Besuye. Het contrast tussen de zwalkende, lijdende Ito en de zeer ontspannen lopende winnares van de vrouwenmarathon ( in 2:25) had niet groter kunnen zijn.

Terugblik op 2009

Ergens in Duitsland, rond de kerst. Thuis in Den Haag heb ik vanwege de gladheid bijna een week niet kunnen lopen , maar hier gaat het prima. De fietspaden zijn uitnodigend sneeuwvrij, de heuvels zijn eerder uitnodigend dan intimiderend, en de dorpelingen die ik onderweg tegenkom groeten mij vriendelijk beleefd. Vier dagen hier, vier dagen hardlopen dus. Ik doe het rustig aan en heb onderweg alle tijd om terug te denken aan het loopjaar 2009. Geordend als ik ben heb ik mijn tegenvallers en hoogtepunten in een klassement ondergebracht.

De Benelux Top-15 en een Benedelux Top-20

December is lijstjesmaand. Om te beginnen is hier mijn jaaroverzicht van de grootste vijftien marathons van Nederland, België en Luxemburg gemeten naar het aantal finishers.

De Rencapy BeNeLux Marathon top-15 2009 (tussen haakjes de positie in 2008

1. (2) Amsterdam 6899 finishers
2. (1) Rotterdam 6444
3. (3) Antwerpen 1602
4. (6) Brussel 1572
5. (5) Luxemburg 1526
6. (4) Eindhoven 1407
7.(-) Amersfoort 1015
8. (8) Zeeland 853
9. (9) Maasmarathon 613
10.(12) Enschede 584
11.(11) Berenloop 569
12.(10) Utrecht 523
13. (13) Midwintermarathon 513
14. (14) De Nacht van West-Vlaanderen 452
15. (15) In Flanders Fields 351

Opgeteld zijn dat 24.776 finishers. Drie daarvan was ik overigens zelf (Midwintermarathon, Eindhoven, en de Berenloop).

De meest opvallende wijziging ten opzichte van vorig jaar is natuurlijk dat Amsterdam Rotterdam van de eerste plaats heeft verdrongen. Eenmalige nieuwkomer Amersfoort wist met ruim duizend finishers de zevende plaats te halen. De nummer zeven van vorig jaar, de Slachtemarathon, wordt pas weer in 2012 georganiseerd. De Nacht van Vlaanderen veranderde in 2009 markant van naam en werd de Nacht van West-Vlaanderen.
De sterkste groeier was Amsterdam (+1051), maar ook Brussel is fors groter geworden (+431).

Alsof dat nog niet genoeg cijfers waren, heb ik (met dank aan Laufreport.de ) deze keer ook de Duitse marathons mee kunnen nemen. Dat levert de volgende lijst op:

Herfstdutje

Het was de laatste tijd rustig op deze website. Men zou zomaar kunnen denken dat ik in een diepe herfstslaap was gedompeld. Sinds de Berenloop heb ik niets meer van me laten horen.
Maar wie zijn oor stevig tegen het beeldscherm drukte, heeft misschien nog net mijn voetstappen kunnen opvangen. Want ik ben nog wel blijven hardlopen de afgelopen weken. Heel bescheiden, omdat mijn lichaam en mijn geest een pauze verdienden nadat ze samen drie snelle marathons in nog geen drie maanden hadden afgewerkt.
Dit regime van verplichte ontspanning ging zelfs zo ver dat ik geen nieuwe lopen op de kalender had gezet. Die laatste maatregel bleek al snel te ver te gaan. Hardlopen is heel leuk, maar ik heb toch een stok achter de deur nodig om de schoenen ook aan te trekken wanneer het buiten duister en guur is.

Vanaf het moment dat ik mijzelf toestemming had gegeven om weer over een trainingsschema na te denken, had mijn onderbewuste er al eentje paraat. Daar zat nog geen milliseconde tussen. Blijkbaar zijn er afgelegen delen van mijn hersenen die continu over hardlopen blijven nadenken, ook wanneer dat door de rest van het brein verboden is.

Inmiddels is het doelloos rondlopen alweer een week voorbij. Ik heb een soort schema en er staan weer lopen in mijn kalender. Tegelijkertijd weet ik dat rond 1 februari mijn wereld op zijn kop zal worden gezet door de komst van Babycapy. De mooiste aanleiding die ik kan bedenken om mijn hardloopambities op een laag pitje te zetten.
Tot die tijd probeer ik mijn onderbewuste te foppen door te doen alsof ik aan niets anders denk dan aan een mooie tijd bij de Antwerp Marathon op 25 april 2010.

Een Haas en een Hazewindhond op Terscheling

Hoe zouden hazen er uitzien, wanneer er geen roofdieren waren om ze op de hielen te zitten? Waarschijnlijk zouden het een soort dwergschaapjes met lange oren zijn. Aaibaar, vadsig en met bespottelijke korte pootjes. Diersoorten hebben prikkels nodig om zich te blijven ontwikkelen.
Zo is het ook met hardlopen. Gemakzucht is een slechte trainer.

Bijna had ik de Berenloop op mijn gemak gelopen. Ik dacht over een tijd die respectabel is, maar waarvoor ik niet mijn eigen grenzen zou hoeven opzoeken, 3:13 of 3:15 misschien.

Gelukkig (kan ik achteraf zeggen) heeft Running Ronald daar een stokje voor gestoken.

Feest in Rencapyland

2003 Den Haag – Leiden – Brussel – Berlijn- Amsterdam – Hull- Buenos Aires – Florianopolis – Amsterdam – Den Haag – Nijmegen - Zoeterwoude – 2004 Egmond - Schoorl- Den Haag – Rotterdam - Leiden – Den Haag -Brussel – Haarlem - Kortijk -Ulrum –Edam -Almere – Breda - Brussel- Amsterdam – Verona – Mönchengladbach 2005 Den Haag – Parijs - Den Haag- Leiden - Brussel – Glabbeek – Berlijn – Amsterdam – 2006 Maassluis – Apeldoorn -Valencia – Alphen -Den Haag- Utrecht- Papendrecht – Arnhem - Enschede – Kopenhagen - Brussel – Haarlem - Zeewolde- Hamburg – Almere – Middelkerke – Haarlem – Breda - München – Amsterdam- Etten-Leur – Den Haag - Neuss- Nijmegen – Ameland – Leuven 2007 Sevilla – Valencia - Den Haag – Schoonhoven – Turijn – Hamburg - Rotterdam - Leiden - Amsterdam Bijlmer– Hoorn - Leiden – Keulen 2008 Scheveningen - Den Haag – Brussel - Hannover – Rotterdam – Leiden – Den Haag - Hoofddorp – Etten- Leur – Nijmegen – 2009 Maassluis – Apeldoorn – Den Haag – Deventer -Leiden – Brussel – Den Haag – Deventer – Leiden – Weesp Maarssen -Hoofddorp- Hoofddorp - Karlsruhe – Eindhoven

Van mijn boekhouder kreeg ik laatst een verheugend bericht. De marathon van Eindhoven was de honderdste loop uit mijn veel te laat begonnen hardloopleven. Maar dat ronde getal honderd was nog niet genoeg reden om in Rencapyland de straat te versieren, de kat een bonte strik om te binden en kaarsjes op de taart te doen. Nee, het echte feest moet nog komen...

Warm Angezogen

De dag dat we aankomen in Berlijn is het onverwachts koud. De temperaturen zijn toch al lager dan in Den Haag en daar komt ook nog een harde wind bij die vanachter de Oeral lijkt te komen. Daar had ik niet op gerekend toen ik als hardloopkleding korte broeken en dunne shirts inpakte. Ik ben geen koukleum, maar ik ben ook geen dwaas. Om hier met enig plezier te kunnen hardlopen, heb ik winterkleding nodig.
Gehaast dwaal ik door een winkelstraat op zoek naar een sportwinkel. Wat ik tegenkom wordt verbouwd, is gesloten of doet alleen aan schoenen.